alman vatandaşı olmak...

23 Nisan 2019'da bi çocuğumuz "gelecek hayallerin nedir?" diye sorulduğunda bi kaç tane hayalinden bahsediyor ve Almanya'da okumak istediğini, Alman vatandaşı olmak istediğini söylüyor.

sunucu şok! 

zorlama sahte bi tebessüm, evelenen gevelenen bi kaç yalan cümle, 

hiç beklemediği bu cevabın ruhunda yarattığı bozulmayı gizleyemiyor...

üzülerek izledim ama hiç şaşırmadım. 

ya ne deseydi yavrucak?

eğitimime burada devam etmek istiyorum.

öğrenciliğim boyunca başıma gelmeyen kalmasın istiyorum... 

sudan sebeplerle tutuklanmak istiyorum. 

yedi sülalem fişlensin istiyorum... 

soruları çalınan sınavlarının neyi ölçtüğü,
çıkan sonuçlardan belli okullarda okumak istiyorum...
"bacasız fabrika" derlerdi turizme benim zamanımda, o misal "hocasız okul" mezunu olup, akla zarar işler yapmak istiyorum...

mezun olunca iş bulmak için kapı kapı gezmek;

300 kişilik geçici iş kadrosuna başvuran

33bin kişinin arasından torpille elenmek, 

okuduğum okulla alakasız bir işte, 

asgari ücret, SSK, yol + yemek...

haa bi de çocuk yardımı alarak yaşamak istiyorum. 

çocuğum ya bi magandanın kör kurşununa,

ya da ehliyetsiz bi dangalağın aşırı hızlı arabasına denk gelsin istiyorum. 

sapıklara sıra gelir mi bu kalabalıkta onu düşünmek bile istemiyorum :(

akademisyen olayım, sürüm sürüm sürüneyim, 

ticaret yapayım, mal alıp satayım, hizmet üreteyim,

ama hakkımı asla ve asla alamayım, patır patır batayım istiyorum...

sanatçı olayım, takipçilerim sosyal medyada küfür etsin, taciz etsin, 

musallat olsun.. ama "takipçim" olmaları önemli. beni sevmeyen hayranlarım fiziken saldırsınlar istiyorum.
eserlerim yasaklansın, korsanını satanlar köşe dönsün...

bilim adamı olayım, itilip kakılayım, adam yerine konmayayım...

bürokrat olayım, oradan oraya sürüleyim...

gazeteci olayım, hapislerde çürüyeyim, tehdit edileyim, olmadı "müessir" bir saldırıda "dış güçler" tarafından katledileyim...

hukukçu olayım, gukuk kuşlarını ürkütmeyeyim...

işçi olayım, iş kazasında öleyim, öldüm diye suçlanayım...

sporcu olayım, parasızlıktan pazarda don sütyen satayım, 

başarılı oldukça (futbolcu değilim diye) bin pişman olayım...

e hiç bi şey olamadım, ev kadını olayım; aile içi şiddete uğrayıp, tecavüzcüme sığınayım... dayak atan kocamdan kaçıp, en önce babamdan, sonra da önüme gelenden dayak yiyeyim.

o da olmadı sıradan bi vatandaş olayım, mesela işe giderken, maça giderken, bakkaldan ekmek almaya giderken... 

her hangi bi şey yaparken "görünmez" değil, "tedbir alınmaz" kazaya kurban gideyim!

mi diyecekti yavrucak?

bu işin sağı solu, Türk'ü Kürt'ü, inançlısı deisti kalmadı!

saldırı en zayıf noktamızdan yapılıyor...

umudumuzu hedef aldılar, onu yok etmeye çalışıyorlar!

asıl hedef çocuklarımız, gençlerimiz...

geleceğimiz!

#delibando

24 Nisan 2019